یک فیلم مستند محصول ۱۹۸۸ به کارگردانی آندری سوکوروف درباره اواخر زندگی و مرگ فیلم‌ساز برجسته شوروی، آندری تارکوفسکی. این فیلم در ابتدا قرار بود به مناسبت پنجاهمین سالگرد تولد تارکوفسکی در سال ۱۹۸۲ ساخته شود که قبل از مرگ او بود. اختلافات با مقامات شوروی درباره سبک و محتوای فیلم منجر به تاخیرهای طولانی در تولید آن شد.

این فیلم با هدایت لیو اولمان و تفسیرهای تعدادی از فیلمسازان برجسته که برگمان برای آن‌ها تأثیری مهم داشته و دارد؛ مانند وودی آلن، اولیویه آسایاس، برناردو برتولوچی، آرنو دپلشن، جان سیلز، مارتین اسکورسیزی و لارس فون تریه، پرتره‌ای زنده از هنرمندی ارائه می‌دهد که در هر پروژه جدید، چالشی برای خود و افرادی که با آن‌ها کار می‌کرد؛ چه بازیگران و چه همکاران پشت دوربین، پیدا می‌کرد.

از ۴۰ کارگردان بین‌المللی خواسته شد تا با استفاده از دستگاه سینماتوگراف اصلی که توسط برادران لومیر اختراع شده بود، تحت شرایطی مشابه با سال ۱۸۹۵ یک فیلم کوتاه بسازند. سه قانون وجود داشت: ۱. فیلم نباید بیشتر از ۵۲ ثانیه باشد، ۲. هیچ صدای همگام‌سازی‌شده‌ای مجاز نبود، و ۳. نباید بیشتر از سه برداشت انجام می‌شد.

این مستند بلند که در طول ساخت فیلم «فانی و الکساندر» فیلم‌برداری شده است، مطالب گسترده‌ای از پشت‌صحنه تمرینات و جلسات فیلم‌برداری را ارائه می‌دهد که در آن اینگمار برگمان در حال چیدمان صحنه‌ها و کارگردانی بازی‌ها دیده می‌شود. فیلم بر فرآیند عملی تولید، از جمله همکاری با بازیگران اصلی و عوامل کلیدی مانند سون نیکویست فیلم‌بردار و آرنه کارلسون مستندساز پشت‌صحنه تمرکز دارد.

پرتره‌ای از اینگمار برگمان که در زمان کار روی فیلم «تماس» ساخته شده و به زندگی حرفه‌ای و خصوصی او در اوایل دهه ۱۹۷۰ میلادی می‌پردازد.

سال ۱۹۶۱ است و اینگمار برگمان در حال ساخت یک فیلم است. ویلگوت شومان (کارگردان فیلم «من کنجکاوم؛ زرد»، ۱۹۶۷) که به عنوان کارآموز برگمان در صحنه حضور دارد، به تلویزیون سوئد پیشنهاد می‌کند که از این فرصت برای ضبط برنامه با این کارگردان تحسین‌شده استفاده کنند. در ماه اوت، شومان و گروه تلویزیونی شروع به ثبت تصاویری می‌کنند که بعداً به یک مستند جامع پنج‌قسمتی درباره ساخت فیلم «نور زمستانی» تبدیل می‌شود؛ مستندی که مراحل توسعه فیلم‌نامه، ساخت دکور و نورپردازی، تمرین‌ها و تدوین و همچنین گفتگوهای صمیمی با برگمان و اعضای بازیگران و عوامل او را به تصویر می‌کشد. تصاویر مربوط به اکران اولیه فیلم در سوئد، واکنش‌های فوری تماشاگران و نقدهای منتقدان در روز بعد را نشان می‌دهد.